در اين اختراع 4 پپتيد اختصاصي براي گيرنده ي LRP6 معرفي مي شود. اين گيرنده يكي از گيرنده هاي مرتبط با مسير Wnt مي باشد. به منظور طراحي پپتيدهاي مهاري بر عليه پروتئين مرتبط با گيرنده ليپوپروتئين با چگالي بالا (LRP6)، مطالعه‌اي محاسباتي انجام شد. با استفاده از اطلاعات واكاوي مجموعه DKK1_C/LRP6، اسيدآمينه‌هاي نقاط داغ، شبيه‌سازي ديناميك مولكولي، طراحي كتابخانه پپتيدي با برنامه‌ي RosettaDesign و داكينگ، چهارپپتيد با بالاترين تمايل اتصال براي بررسي آزمايشگاهي انتخاب شد. درصد محتواي مارپيچ آلفا و صفحه بتاي پيش‌بيني شده رايانه‌اي و طيف رنگ‌تابي دوراني پايداري ساختار دوم پپتيدها را تاييد كرد. ثابت تفكيك (KD) اين پپتيدها براي گيرنده ي LRP6 ، به‌ ترتيب براي پپتيد شماره 1 ،پپتيد شماره 2، پپتيد شماره 3 و پپتيد شماره 4 برابر ۷-۱۰×۴/۵، ۷-۱۰×۷/۴، ۷-۱۰×۲/۶ و ۷-۱۰×۵/۵ مولار مي باشد. ، پپتيدها در غلظت يك ميلي‌مولار پس از ۴۸ساعت منجر به كاهش تكثير سلولي در رده‌هاي سلولي HCT116 و SW480 به عنوان سلولهايي كه اين مسير در آنها فعال است، مي شوند در حالي‌كه، بر روي رده‌سلولي HUVEC به عنوان مثالي از سلولهاي غير سرطاني تاثيري ندارند. كاهش بيان β-كاتنين، سيكلينD1 و c-myc پس از تيمار با pep-2 و pep-4در رده‌هاي سلولي HCT116 و SW480 مشاهده شد. تيمار با پپتيدها، با ايجاد تاخير در چرخه سلولي ميزان سلول‌ها در مرحله G0/G1 را در دو رده‌سلولي سرطاني به طور متوسط ۱۰ تا ۲۰ افزايش داد يا تكثير سلولي را كاهش داد.

اين اختراع در حوزه بيوتكنولوژي قرار داشته و مربوط به توليد يك پپتيبادي براي درمان سرطان هاي داراي بيش بيان گيرنده فاكتورهاي رشد اپيدرمي (EGFR) مي باشد. EGFR در بسياري از تومورها افزايش بيان دارد. درمان هاي موجود از جمله آنتي بادي هاي مونوكلونال و مهاركننده‌هاي مولكولي كوچك داراي معايبي هستند كه نياز به توسعه درمان هاي جايگزين را نشان داده است. مشخص شده كه پپتيدها گزينه مناسبي جهت هدفگيري سلول‌هاي سرطاني هستند. در اين اختراع از اتصال پپتيد GE11 به Fc آنتي بادي با لينكرهاي پلي گلايسين استفاده شده و يك مولكول پپتيبادي كه EGFR را هدف مي‌گيرد ساخته شده است. نتايج نشان داده كه پپتيبادي داراي اثر مهاري بالايي بر روي رده هاي سرطاني داراي بيش بيان EGFR بوده و اين مهار را از طريق مكانيسم‌هاي متعددي مانند آپوپتوز و توقف چرخه سلولي اعمال مي‌كند. روش ارائه شده ابزار اميدواركننده‌اي در درمان تومورهاي داراي بيش بيان اين گيرنده مي‌باشد.